چند خبر حقوق بشری از منابع مستقل

ازآنجايي كه همه  ايرانيان درمعرض اخبار ازمنابع رسمي حكومت ايران  هستند , اين اخبار ازمنابع  غيرحكومتي ايراني يا منابع ساير كشورها آورده ميشو ند.  هدف دسترسي  همگان  به  اخبار ازمنابع گوناگون مي باشد  كه خواننده   به اشراف رسيده و دست به قضاوت بزند .  نقل خبردراين بولتن از منابع مختلف  , به معني تاييد  يا عدم تاييد  مواضع اين منابع نيست و صرفا با هدف فوق الذكر  خبرها  تهيه  ميشوند  و در   اختيار دوستان و عزيزان  قرار ميگيرد.          لطفا  دريافت را  اطلاع دهيد .

پاسخ کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی به اتهامات منتسب به اعضای زندانی آن توسط دادستانی تهران

دو عضو فعال کمیته دانشجویی دفاع از زندانیان سیاسی، ناصح فریدی و علی بیکس، که در روزهای اول اعتراضات پس از انتخابات ریاست جمهوری در تهران دستگیر شده اند، با اتهامات ناروا و بی اساس روبرو هستند. 

علی بیکس، که در روز شنبه گذشته در دادگاه موسوم به متهمان "عوامل میدانی پروژه کودتای مخملی" به همراه دیگر زندانیان سیاسی حضور داشت، از داشتن حق ملاقات، وکیل مدافع و کلیه حقوق انسانی خود محروم است. همین شرایط برای دیگر عضو کمیته، ناصح فریدی، که متهم به ارتباط با ضد انقلاب است، شرایط سختی را آورده است. 

 

این گونه دادگاهها را میراث شوم استالین می دانیم

همبستگی برای دموکراسی و حقوق بشر در ایران،جبهه ی دموکراتیک ایران،دانشجویان و دانش اموختگان لیبرال دانشگاه های  ایران و جبهه ی متحد دانشجویی در اعلامیه ی مشترکی و در باره ی بیداد گاه های اخیر ، اعلام کردند:

این گونه دادگاهها را میراث شوم استالین می دانیم

ملت بزرگ ایران ! نمایش مضحک و نخ نمای اخیر با نام بی مسمای " دادگاه " که در حقیقت توهین به منصب قضا و موجب وهن دستگاه قضاوت در همه زمانها و مکانها بود ، نشان داد که کودتاگران نه تنها به دنبال دلجویی و جبران آنچه که در این روزها بر سر مردم آوردند ، نیستند ، بلکه اقدامات غیر قانونی و مستبدانه آنها رشته ای است که سر دراز دارد.در باب نمایش دادگاه همین بس که ابتدایی ترین اصول دادرسی که حتی در عقب افتاده ترین کشورها رعایت می شوند، فدای عجله آقایان برای پخش این تئاتر مضحک قبل از مراسم تحلیف ریاست جمهور انتسابی می شود تا به خیال خود آبی باشد بر آتش خشم مردم و مقدمه ای برای نا امیدی آنها به منظور عادی سازی فضای سیاسی و اجتماعی و شروع به کار دولت کودتا. اگر چه وقاحت پنهان شده در پشت این دادگاه و دیگر اقدامات کودتاچیان در این روزها بر کسی پوشیده نیست و تشت رسوایی آنها مدتهاست که از بام افتاده ، اما اشاره به چند نکته در این باره را خالی از فایده نمی دانیم

 

شب های شکنجه گاه توحید -محمد مسعود سلامتی-عضو شورای مرکزی جبهه ی دموکراتیک ایران

 به روال شب های تابستان برق قطع شده بود. هوای گرم و دم کرده راه نفس را تنگ می کرد. سیاهی شب دراعماق جان چنگ می زد. خبرهای بد و ناخوش ازدرودیوارمی بارید. آن شب درکورسویی  با موج رادیو ورمی رفتم تا به قیمت تحمل پارازیت ها ی آزار دهنده شاید خبری از اوضاع بشنوم. اگربرق هم قطع نمی شد مانند خیلی ها با تلویزیون دولتی میانه ای نداشتم. چراکه جز اغوای مردم و واژگون سازی حقایق برای خود رسالتی قایل نبود. الحق که بچه ها ی دانشجو شعاردرستی می دادند(نفرت هرایرانی سیمای لاریجانی) دراین شرایط جز اینترنت و رسانه های فارسی زبان بین المللی راهی برای اطلاع از اخبار باقی نمی ماند.
مجری برنامه درحال پخش خبربازداشت سیف وگروهی ازاعضای حزب ملت بود. درهمین اثنا زنگ تلفن بصدا درآمد. احمد بود. صدایش نسبت به قبل متفاوت بود. با صدای خشک ومضطربانه تند تند گفت :
-         مامورا به دفتراتحادیه حمله کردن. (تا اینجای قضیه خیلی عجیب نبود)اما  اضافه کرد.
-          اونا ازبالای دیوار مسلحانه وارد شدن. بچه ها رو اذیت کردن ، هرکس اونجا بود بردن. کامپیوترا ،پوشه ها و... همه چیزرا بردن....

حال سعید حجاریان وخیم اعلام شده است. انجمن زندانیان سیاسی

بنا به گزارش های رسیده شرایط سعید حجاریان وخیم اعلام شده و حتا گفته می شود در حال کما به سر می برد. البته این اولین بار نیست که حکومت چنین خشونتی از خود نشان می دهد و در جریان جنبش ۱۸ تیر در سال ۱۳۷۸ و تظاهرات های دیگر نیز این خشونت عریان را به اجرا گذاشته بود. اما زیر بازجویی قرار دادن انسانی که معلول است این پیام را به جامعه می دهد که رژیم از این که حجاریان در جریان ترور از بین نرفت،ناراضی است. طی چند روز گذشته هزاران تن از شهروندان با خشونت زاید الوصف بازداشت و در زندان ها زیر شکنجه قرار گرفته اند تا باند کودتا مشت اهنین را به نمایش بگذارد و مردم را بیش از پیش به وحشت بیندازد. اما به راستی هر گاه چیزی از حد خود بیرون رفت نتیجه ی عکس به دنبال دارد.وقتی مردم این خشونت عریان را برای چندمین بار مشاهده نمایند خود را برای مقابله اماده می کنند. اما از حاکمین باید پرسیده شود که با این خشونت و سرکوب قرار است به کجا رسیده و چه چیزی به دست اورند؟ اگر هدف ترساندن مردم و حفظ حکومت باشد ،سخت در اشتباه هستند. مگر در ۱۰ سال پیش و در جریان سرکوب بی رحمانه ی دانشجویان در ۱۸ تیر ماه ازمایش نکردند؟ نتیجه ی ۱۸ تیر و سرکوب بی رحمانه چیزی جز ۲۰ خردا ۱۳۸۲ و پس از ان ۲۲ خرداد ۸۸ نبود.بازداشت کسانی چون کوروش زعیم،کیوان صمیمی ، شیوا نظر اهاری،اسکندری و عابدینی که بیرون از جبهه ی اصلاح طلبان هستند جز تسویه حساب با ان ها مفهوم دیگری ندارد.همچنین که بازداشت ده ها تن از فعالین حقوق بشری و روزنامه نگاران یا کسانی چون عبداله مومنی،قوچانی ،زید ابادی و ابطحی اقدام به شدت ضد انسانی است. برای این که ان ها فقط برای شرکت در انتخابات و پی گیری سرنوشت ارای خود تلاش می کردند.

بازداشت و سرکوب فله ای مردم از جمله اصلاح طلبان درون حکومت،دیر یا زود نتایج مخرب خود بر قدرت گرایان را خواهد گذاشت و البه مطمئن هستیم که در ان روز فرصت دوباره ای پیدا نخواهند کرد تا بار دیگر چنین اقدامات ضد بشری را تکرار کنند.

انجمن زندانیان سیاسی