غول جمهوری اسلامی از جعبه ی جادویی اش بیرون امد-حشمت اله طبرزدی

 بالاخره غول  جمهوری اسلامی از جعبه ی جادویی اش بیرون امد. روز گذشته رهبر جمهوری اسلامی به مخالفین اعلام جنگ داد و حتا به نحوی اعلام کرد که اماده ی کشته شدن است. همه ی کسانی که در ۳۰ سال گذشته شاهد سرکوب های شدید مردم از سوی این رژیم بوده اند بر این گمان بودند که با چنین سخنان و اعلام جنگی از سوی خامنه ای چه بر سر مردم خواهد امد. اما هر انچه قرار بود اتفاق بیفتد امروز افتاد و رژیم برای سرکوب مخالفین از همه ی توان استفاده کرد. معلوم شد که این غولی که از جعبه ی جادویی بیرون امد یک موش بیش نیست. البته این غول همان ترس مردم بود که به صورت غول سرکوب جلوه کرده بود. این ترس ،شب گذشته و با فریاد اله اکبر مردم ایران بر پشت بام ها ریخت و معلوم شد هرگاه همه ی مردم با هم باشند ،غول به موش تبدیل می شود.با اگاهی که از وقایع امروز و امشب تهران داریم که البته ادامه نیز دارد ، با اطمینان اعلام می کنم که خامنه ای جنگ را باخت. اینک باید مشاوران خود را احضار کند و از ان ها بخواهد که چرا او را به این ورطه کشاندند. باید به ان ها بگوید که اسلحه ی تهدید و رعب و وحشت و بگیر و ببند دیگر اثر ندارد.تر س مردم ریخت و مردم در یک انقلاب کامل اما مسالمت امیز فرو رفتند. اگر تا ۲ روز پیش خواهان این بودند که رای ان ها پس داده شود امروز اما خواهان تغییر این رژیم هستند.دیگر دیر شد و راه بازگشتی نیست. دیگر راه اشتی بسته شد. مردم درگیر جنگی نا برابر شدند. به راستی این ملت چگونه می تواند این سرکوب گران را ببخشد.این ها ملت را درگیر جنگ نابرابر کردند.

در این ماجرا دولت های غربی و طرفدار حقوق بشر باید به این دولت فشار بیاورندو حتا رابطه ی خود با او را قطع کنند. باید اعتصابات سراسری به کمک مردم بیاید.حکومتی که این گونه و با تمام قوا به جنگ ملت خود بیاید راه اشتی را بسته است. زن و مرد و دختر و پسر زیر باتوم و ضربات این لشکر شکست خورده کشته می شوند اما از مرگ نمی هراسند. تا کنون گفته می شد که این نسل،نسلی نیست که برای ازادی اماده ی کشته شدن باشد. اما این جوانان نشان دادند که از نسل انقلابی سال ۵۷ اماده تر هستند. فریاد ما این است که ما را بکشید اما تسلیم نمی شویم.همه ی ما اماده ی کشته شدن هستیم اما هراسی نداریم و از هیچ چیز این ها نمی ترسیم.

هم میهنان اگاه،رژیم امکان کشتار وسیع را ندارد. برای این که حتا نیرو هایی که روی ان ها حساب باز کرده است این امادگی را ندارند که بر روی هم میهنان خود اتش بگشایند. باید همه ی مردم به ویژه بازاریان و کسبه و اداری ها با اعتصاب سراسری به حمایت مردم برخیزند. با این فرمان و سرکوب،اینک مشکل مردم تنها تقلب در انتخابات نیست. مسئله همین سرکوب و خشونت است. تا روز پنجشنبه همه ی اعتراضات ملیونی مسالمت امیز بود. اما  اقای خامنه ای عمدا این اعتراضات ملیونی و مسالمت امیز را به خشونت کشید تا نکند احاد مردم به ان بپیوندند.واقعیت این است که این رژیم به دست خودش ،شیشه ی عمرش را شکست.روز رهایی از هر زمان نزدیک تر است. این ها فکر کرده بودند که با جنبش دانشجویی ۱۸ تیر ماه روبرو هستند که با یک سرکوب و بازداشت گسترده ان را خاموش کنند. امروز همه ی مردم به مرور با رژیم درگیر می شوند. ایا اقای خامنه ای صدای اله اکبر مردم بر پشت بام ها را نمی شنود؟ایا فریاد های مرگ بر دیکتاتور را نمی شنود؟نکند به او می گویند که این ها نوار است!نکند که او را به جایی برده اند که این صدا ها را نشنود!

من به سهم خود از نیرو های بسیج و سپاه می خواهم که از دستور سرکوب سر پیچی کنند.فاصله ی بین  بیم با رهایی،فقط اراده است. کافی است که نترسی. کافی است به مردم بنگری.این جوانانی که اینک در خیابان ها و با دست خالی در مقابل نیرو های تا دندان مسلح ایستاده اندتا دیروز در همین خیابان ها در جشن تبلیغات انتخاباتی در حال رقص و پایکوبی بودند. هیچ کس گمان نمی کرد که همان جوانان، امروز این گونه دلیرانه در مقابل همه ی خشونت بایستند. اما ایستادند.

من از اپوزسیون خارج کشور می خواهم تا با ایجاد همبستگی به حمایت همه جانبه از مردم داخل برخیزند. باید به سازمان ملل و دولت ها فشار اورد تا اجازه ی سرکوب بیشتر به این رژیم خشن و در حال اضمحلال ندهند. مردم به پا خاسته اند و باید ان ها را باور کرد. اقای میرحسین موسوی و کروبی تا کنون ایستادگی کرده اند و باید از ان ها پشتیبانی کرد.متا سفانه هنوز از سوی برخی سران رژیم که گفته می شود با مردم هستند صدایی شنیده نمی شود. ولی از بازاریان و اصناف و کارکنان مراکز حساس و نیز کارگران زحمت کش و دانشگاهیان واداریان این انتظار هست تا با اعتصابات سراسری به کمک هم میهنان خود شتافته و ماشین سرکوب را فلج کنند.

در همه ی مراحل،باید از مردم دعوت کرد که به سوی خشونت نروند و مبارزات مسالمت امیز خود را ادامه بدهند. این جنبش از همین امروز پیروز است. برای این که رژیم دست به تهدید و خشونت زد اما مردم نهراسیدند و ایستادگی کردند. اما اهمیت جنبش در این است که از جاده ی مسالمت به مسیر خشونت نیفتد.

حشمت اله طبرزدی/دبیر کل جبهه ی دموکراتیک ایران/۳۰/خرداد/۱۳۸۸/خورشیدی